Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54
  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26

365034Είχαμε φτάσει ήδη τις πέντε ώρες όρθιοι, χορεύοντας στο Πράιντ Παρκ και προσπαθώντας να αποφύγουμε με αγκωνιές τους μεθυσμένους Εγγλέζους, λίγο πριν τους συλλάβουν οι σεκιουριτάδες που τους κουβαλούσαν τέσσερις μαζί έξω από το γήπεδο. Είχαν παίξει ένα γεμάτο δίωρο, που ακολούθησε τους !!! και τον Μπεν Χάρπερ με την πολύχρωμη, υπέροχη κουστωδία του, ζαλιζόμασταν από το πολύωρο ταξίδι προς την πόλη της συναυλίας που ξεκινήσαμε πιστεύοντας ότι την έλεγαν «Ντέρμπι» αλλά φτάνοντας μάθαμε πως λέγεται «Ντάρμπι» και πάθαμε πολιτισμικό σοκ, είχαμε πιει, είχαμε γλεντήσει όσο λίγες φορές στη ζωή μας, είχαμε φάει και μια ελαφριά βροχούλα από εκείνες τις ρομαντικές της αγγλικής εξοχής που βλέπεις στις ταινίες εποχής να βγαίνουν η Λαίδη με την υπηρέτρια να της κρατάει την ομπρέλα, αλλά αντέχαμε. Αντέχαμε, όσο άντεχαν κι αυτοί.

Σ’ εκείνο το σημείο, στην αποθέωση μετά το τζαμάρισμα στο «What Is Soul» και το τελείωμα με το «Βy The Way» που μας αποχαιρέτισαν, δεν είχα ακόμα συνειδητοποιήσει πως μόλις είχα δει μία απίστευτη συναυλία των Chili Peppers που με είχε ρουφήξει ολόκληρο και δεν είχαν παίξει ούτε ένα κομμάτι από τον δίσκο που με έστειλε στο κολασμένο μπάσο του Flea και τα καλιφορνέζικα ηλιόλουστα ποιήματα του Anthony από τον καιρό ακόμα που άκουγα πραγματικά βαριά μουσική. Θα το καταλάβαινα το βράδυ, στο τρένο της υγρής, μουλιασμένης επιστροφής για το Μπέρμπινχαμ κι από εκεί στο επόμενο για το Κόβεντρι, όπου σημειώναμε με την Άννα ποια είχαμε ακούσει. Το encore ήρθε να μας αποζημιώσει και να σβήσει ό,τι είχαν παίξει ως τότε.

Sometimes I feel
Like I don't have a partner
Sometimes I feel
Like my only friend
Is the city I live in
The city of angels
Lonely as I am
Together we cry

Και μια αλκοολική θάλασσα είκοσι, τριάντα χιλιάδων ανθρώπων από κάτω, μια θάλασσα της οποίας ήμασταν οδηγοί, μπροστά μπροστά, με τα τεράστια χνουδωτά λουλούδια και τη θέα στους τεχνικούς όσο έστηναν τη σκηνή με τα φωτάκια που αναβόσβηναν κι έφτιαχναν ζωντανούς πίνακες από νέον την ώρα του live, συναγωνιζόταν τα ηχεία στην ένταση που τραγουδούσε τους στίχους μαζί με τον ήρωα του δίσκου που έφερε την αγαπημένη μας μπάντα ένα σκαλί πιο ψηλά από την ντόπια, μεταλλοθρεμμένη σκηνή, σε έναν διαφορετικό κόσμο στον οποίο ενθρονίζονταν ως βασιλιάδες από τις πρώτες νότες του «The Power of Equality». Μας έπαιξαν σε χορταστικές, απλωμένες εκτελέσεις τα δύο τραγούδια που γνωρίζει κάθε μουσικόφιλος ακόμα κι αν δεν έχει ακούσει άλλο κομμάτι τους, πρώτα το «Under The Bridge», μετά το «Give It Away» όπου ο Flea πραγματικά δεν έλεγε να τελειώσει, μέχρι που διέκοψε το όνειρο ο Κίντις από τη σκηνή μεταφέροντας ένα μήνυμα που έλεγε «δυστυχώς, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε άλλο επειδή το τελευταίο τρένο για να φύγετε αναχωρεί σε λίγα λεπτά από την αποβάθρα». Και φύγαμε τρέχοντας, σχεδόν ποδοπατώντας ο ένας τον άλλο, όσοι μπορούσαμε ακόμα να περπατήσουμε ευθεία, προς τον σταθμό, γεμίζοντας ένα τρένο με μπλουζάκια που όλα είχαν μπροστά τη στάμπα με τον κλασικό τους ιστό της αράχνης.

Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991)

The Power of Equality
If You Have to Ask
Breaking the Girl
Funky Monks
Suck My Kiss
I Could Have Lied
Mellowship Slinky in B Major
The Righteous & the Wicked
Give It Away
Blood Sugar Sex Magik
Under the Bridge
Naked in the Rain
Apache Rose Peacock
The Greeting Song
My Lovely Man
Sir Psycho Sexy
They're Red Hot

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038