Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54
  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26

365028Η μάνα μου κλαψούριζε, πονάς, τζιέρι μου, ψυχή μου και τα σχετικά, χρειάζεσαι κάτι, παυσίπονο, νερό, πατατάκια, της λέω χρειάζομαι κάτι αλλά από την πόλη, να πας αύριο να μου το πάρεις. Ό,τι θες, γιαβρί μου, θα πάω να σου το πάρω, να μην πονάει το παλικάρι μου, αχ, συμφορά που μας βρήκε, αχ, μας καταράστηκε αυτή η θεία σου η γρουσούζα. Παίρνω ένα χαρτί, της γράφω «Kreator – Coma of Souls». Το Kreator κανονικά, λογότυπο μονοκονδυλιά, το είχα άνετα. Το βλέπει, χαμπάρι δεν έχει τι είναι αυτό, πάει στο δισκάδικο που την έστειλα το άλλο πρωί και μου το φέρνει, δίχως να το ακουμπήσει, βέβαια, μη μολυνθεί.

Είχαμε, λοιπόν, μπροστά μας δύο βδομάδες διακοπές, είχαμε το καινούργιο αριστούργημα των Γερμαναράδων, είχαμε και το πρόβλημα με τη μετάβαση στο γήπεδο. Έχασα το ματς με την ΑΕΚ, έχασα την εκδρομή στην Ξάνθη, πέρασαν σχεδόν δεκαπέντε μέρες και έφτασε το ματς με τον Άρη. Εκδρομές δεν έπαιζαν τότε σε τέτοιους αγώνες. Μόνος μου πήγαινα πάντα, με το ΚΤΕΛ και αργότερα με οτοστόπ. Πατερίτσες. Μαμά, πρέπει να μου βρείτε πατερίτσες. Εννοείται, αγόρι μου, ήδη βρήκε ο πατέρας σου από τον θείο Περικλή που είχε πέσει από την οικοδομή πέρσι και θα σου τις φέρει. Τι πέρσι, ρε μάνα, αυτός είχε πέσει όταν ήμουν στο νηπιαγωγείο, δέκα χρόνια περάσανε. Καλά λες, ρε πώς περάσανε τα χρόνια, τόσος ήσουνα κι έγινες ολόκληρο παλικάρι δυο μέτρα, αχ, τι θα κάνω, αχ, το παιδί μου, αχ, τι κακό μας βρήκε. Πήγε ν’ ανάψει κι ένα κερί μετά.

Ο θείος Περικλής στάνταρ είχε πάρει τις πατερίτσες από άλλο θείο που είχε πέσει πριν από άλλα δέκα χρόνια, κι αυτός από άλλο θείο και τέλος πάντων οι πατερίτσες ήταν από τα χαρακώματα του Α΄ Παγκόσμιου. Πέντε χρόνια πάνω, πέντε χρόνια κάτω, αλλά δεκαετία 1910-1920. Κι ο πρώτος βετεράνος που τις έφτιαξε με το σουγιά θα έτριβε καμιά βελανιδιά, τι ήταν, σίγουρα θα κούτσαινε από πριν τον βρουν τα σκάγια, το αριστερό με το δεξί είχαν διαφορά πέντε πόντους. Τι τα θες τώρα, δύσκολα χρόνια, έμαθα να μετακινούμαι μέσα σε λίγες μέρες αλλά πολύ θα ’θελα να με δω σε βίντεο πώς πήγαινα.

Kreator - Coma of Souls (1990)

When the Sun Burns Red
Coma of Souls
People of the Lie
World Beyond
Terror Zone
Agents of Brutality
Material World Paranoia
Twisted Urges
Mental Slavery

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038