Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

Έβλεπα βιντεοκλίπ των DM περιμένοντας να χτυπήσει κάποια στιγμή το κουδούνι, δηλαδή να βρει τρόπο να την κοπανήσει από τους θείους της, στους οποίους περνούσε τις χριστουγεννιάτικες διακοπές, και να έρθει να με βρει για μία-δύο ώρες τη φορά. «Ελπίζω να είσαι σίγουρος τι πας να κάνεις, γιατί από μένα δε θα ξεμπλέξεις εύκολα». Και μιλούσε σοβαρά, η μικρή, είκοσι πέντε χρόνια συμπληρώνουμε κι ακόμα να ξεμπλέξω μαζί της.

Με θυμάμαι να σιγοτραγουδάω «All I ever wanted, All I ever needed, Is here in my arms» και να τη λατρεύω από τότε, να τη νιώθω που έκλεινε κάθε κενό μέσα μου και συμπλήρωνε όλες τις μισοτελειωμένες απαντήσεις στο μυαλό μου. Ήταν η γυναίκα της ζωής μου και είχα το μυαλό να το αντιληφθώ από το πρώτο λεπτό. Από το πρώτο φιλί. Από την πρώτη φορά που έπιασα τον κώλο της, ας γράψω καλύτερα, να μη μας πουν και ρομαντικούς. Να πούμε, ξέρω γω δηλαδή.

Κι αν οι DM δεν έχουν καμία ιδιαίτερη συμμετοχή στη μουσική που ακούμε από τότε, θα μείνει, συμβολικά, αυτό που έπαιζε τις πρώτες μας μέρες, ο δίσκος που έκανε στροφή από τα αφόρητα ηλεκτρονικά τους τραγουδάκια προηγουμένως και ο δίσκος που δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν ποτέ, πέρα από κάποια όμορφα, περιστασιακά ξεσπάσματα.

Your own personal Jesus
Someone to hear your prayers
Someone who cares
Your own personal Jesus

Depeche Mode - Violator (1990)

World in My Eyes
Sweetest Perfection
Personal Jesus
Halo
Waiting for the Night
Enjoy the Silence
Policy of Truth
Blue Dress
Clean

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB