Εμπόρευμα

Εμπόρευμα

Έχω τις πρώτες μου...

Κονόμα

Κονόμα

Κάποια Σάββατα με...

Συγγνώμη

Συγγνώμη

Ζητώ δημοσίως...

Αργεντινή

Αργεντινή

Οι πρώτες μου...

Μαμά

Μαμά

Στο μπαλκόνι είχε...

Προσφορά

Προσφορά

Τι έχει προσφέρει...

Ρουφιάνος

Ρουφιάνος

Η κουλτούρα του...

Ιδρώτας

Ιδρώτας

Δυστυχώς, στο...

WC 2018 - Σουηδική Αραβία

WC 2018 - Σουηδική Αραβία

To μεγαλύτερο...

WC 2018 - Ρωσία

WC 2018 - Ρωσία

Για το αφιέρωμά μας...

Μαϊντανός

Μαϊντανός

Άντε ρε από ‘δώ που...

Αγγαρεία

Αγγαρεία

Μπορεί να ήταν...

  • Εμπόρευμα

    Εμπόρευμα

    Wednesday, 13 June 2018 10:35
  • Κονόμα

    Κονόμα

    Friday, 08 June 2018 12:57
  • Συγγνώμη

    Συγγνώμη

    Thursday, 07 June 2018 00:06
  • Αργεντινή

    Αργεντινή

    Wednesday, 06 June 2018 13:19
  • Μαμά

    Μαμά

    Saturday, 02 June 2018 18:14
  • Προσφορά

    Προσφορά

    Thursday, 31 May 2018 20:20
  • Ρουφιάνος

    Ρουφιάνος

    Thursday, 31 May 2018 13:49
  • Ιδρώτας

    Ιδρώτας

    Wednesday, 30 May 2018 18:40
  • WC 2018 - Σουηδική Αραβία

    WC 2018 - Σουηδική Αραβία

    Wednesday, 30 May 2018 15:39
  • WC 2018 - Ρωσία

    WC 2018 - Ρωσία

    Wednesday, 30 May 2018 13:19
  • Μαϊντανός

    Μαϊντανός

    Tuesday, 29 May 2018 14:50
  • Αγγαρεία

    Αγγαρεία

    Monday, 28 May 2018 13:28

365024Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 1993, συμφωνήσαμε με την Άννα να πεθάνουμε μαζί. Κρατάμε τη συμφωνία ως σήμερα, έχοντας διπλασιάσει το δυναμικό της οικογένειας που φτιάξαμε λίγους μήνες μετά, μετακομίζοντας στη Θεσσαλονίκη. Είχα περάσει το πρώτο Σαββατοκύριακο της σχέσης μας στο φοιτητικό δωμάτιο της Μ, κολλημένος στο MTV που είχε αφιέρωμα στους Depeche Mode, χωρίς φράγκο, καθώς οι καβάτζες του διμήνου που είχα δουλέψει το καλοκαίρι στο εργοστάσιο λιπασμάτων του χωριού είχαν στερέψει.

Έβλεπα βιντεοκλίπ των DM περιμένοντας να χτυπήσει κάποια στιγμή το κουδούνι, δηλαδή να βρει τρόπο να την κοπανήσει από τους θείους της, στους οποίους περνούσε τις χριστουγεννιάτικες διακοπές, και να έρθει να με βρει για μία-δύο ώρες τη φορά. «Ελπίζω να είσαι σίγουρος τι πας να κάνεις, γιατί από μένα δε θα ξεμπλέξεις εύκολα». Και μιλούσε σοβαρά, η μικρή, είκοσι πέντε χρόνια συμπληρώνουμε κι ακόμα να ξεμπλέξω μαζί της.

Με θυμάμαι να σιγοτραγουδάω «All I ever wanted, All I ever needed, Is here in my arms» και να τη λατρεύω από τότε, να τη νιώθω που έκλεινε κάθε κενό μέσα μου και συμπλήρωνε όλες τις μισοτελειωμένες απαντήσεις στο μυαλό μου. Ήταν η γυναίκα της ζωής μου και είχα το μυαλό να το αντιληφθώ από το πρώτο λεπτό. Από το πρώτο φιλί. Από την πρώτη φορά που έπιασα τον κώλο της, ας γράψω καλύτερα, να μη μας πουν και ρομαντικούς. Να πούμε, ξέρω γω δηλαδή.

Κι αν οι DM δεν έχουν καμία ιδιαίτερη συμμετοχή στη μουσική που ακούμε από τότε, θα μείνει, συμβολικά, αυτό που έπαιζε τις πρώτες μας μέρες, ο δίσκος που έκανε στροφή από τα αφόρητα ηλεκτρονικά τους τραγουδάκια προηγουμένως και ο δίσκος που δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν ποτέ, πέρα από κάποια όμορφα, περιστασιακά ξεσπάσματα.

Your own personal Jesus
Someone to hear your prayers
Someone who cares
Your own personal Jesus

Depeche Mode - Violator (1990)

World in My Eyes
Sweetest Perfection
Personal Jesus
Halo
Waiting for the Night
Enjoy the Silence
Policy of Truth
Blue Dress
Clean

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

31 The Number Of The Beast

365031

30 Riza

365030

29 Surfer Rosa

365029

28 Coma of Souls

365028

27 Lovedrive

365027

26 Να!

365026

25 ...And Justice for All

365025

24 Violator

365024

23 Spiritual Healing

365023

22 Ágætis byrjun

365022

21 Μουσικές Ταξιαρχίες

365021