Εμπόρευμα

Εμπόρευμα

Έχω τις πρώτες μου...

Κονόμα

Κονόμα

Κάποια Σάββατα με...

Συγγνώμη

Συγγνώμη

Ζητώ δημοσίως...

Αργεντινή

Αργεντινή

Οι πρώτες μου...

Μαμά

Μαμά

Στο μπαλκόνι είχε...

Προσφορά

Προσφορά

Τι έχει προσφέρει...

Ρουφιάνος

Ρουφιάνος

Η κουλτούρα του...

Ιδρώτας

Ιδρώτας

Δυστυχώς, στο...

WC 2018 - Σουηδική Αραβία

WC 2018 - Σουηδική Αραβία

To μεγαλύτερο...

WC 2018 - Ρωσία

WC 2018 - Ρωσία

Για το αφιέρωμά μας...

Μαϊντανός

Μαϊντανός

Άντε ρε από ‘δώ που...

Αγγαρεία

Αγγαρεία

Μπορεί να ήταν...

  • Εμπόρευμα

    Εμπόρευμα

    Wednesday, 13 June 2018 10:35
  • Κονόμα

    Κονόμα

    Friday, 08 June 2018 12:57
  • Συγγνώμη

    Συγγνώμη

    Thursday, 07 June 2018 00:06
  • Αργεντινή

    Αργεντινή

    Wednesday, 06 June 2018 13:19
  • Μαμά

    Μαμά

    Saturday, 02 June 2018 18:14
  • Προσφορά

    Προσφορά

    Thursday, 31 May 2018 20:20
  • Ρουφιάνος

    Ρουφιάνος

    Thursday, 31 May 2018 13:49
  • Ιδρώτας

    Ιδρώτας

    Wednesday, 30 May 2018 18:40
  • WC 2018 - Σουηδική Αραβία

    WC 2018 - Σουηδική Αραβία

    Wednesday, 30 May 2018 15:39
  • WC 2018 - Ρωσία

    WC 2018 - Ρωσία

    Wednesday, 30 May 2018 13:19
  • Μαϊντανός

    Μαϊντανός

    Tuesday, 29 May 2018 14:50
  • Αγγαρεία

    Αγγαρεία

    Monday, 28 May 2018 13:28

365017Το έπαιζε διαρκώς στο MTV, το οποίο αποτελούσε τη μοναδική μου ασχολία για αρκετό καιρό ως νέος κάτοικος Θεσσαλονίκης. Ήταν ο ορισμός του «στο χωριό μου δεν είχαμε», οπότε έβγαζα απωθημένα ολόκληρης παιδικής ηλικίας. Ανάμεσα στα χιτάκια της εποχής, δηλαδή το Groove Is In The Heart των Deee-Lite, το Hobo Humpin Slobo Babe των Whale και κάτι φλώρικα ποπ που είναι ίδια σε κάθε εποχή άρα δεν τα θυμάσαι, κάθε τόσο πετάγονταν κάτι αλήτες και ούρλιαζαν κάτι σαλονικιώτικα λλα-λλα-λλα-λλα-λλα, έπαιζαν τις κιθάρες στα διαλείμματα του μπάσου κάπως υπόκωφα, ξεσπούσαν με ένα ασύλληπτα κολλητικό γιεγιέδικο ρεφρέν και μου ανέβαζαν την πίεση πριν ξαναπέσει στο επόμενο ξενέρωτο βιντεοκλίπ. Φάτσες να τις πάρεις όπως είναι και να τις πετάξεις στη θάλασσα, αλλά ωραίο πράμα το τραγούδι, περίεργο, αναρωτιόμουν αν έτσι θα είναι το πανκ από ‘δώ και πέρα.

Now I know I'm being used
That's okay because I like the abuse
I know she's playing with me
That's okay 'cause I've got no self-esteem

«Άκου εδώ κάτι ωραίους πάνκηδες», είχα πει στην Άννα και κόλλησε κι αυτή. Από το πρώτο μας σπίτι, στην Πελοποννήσου, ευθεία για κέντρο συναντούσες ένα δισκάδικο στην Εγνατία, στο ύψος της Αγίας Σοφίας. Κολλούσα κάθε φορά, είχαμε αγοράσει cd-player και έπρεπε να φτιάξουμε δισκοθήκη, οι πεντακόσιες κασέτες που είχα κουβαλήσει ως σχεδόν το σύνολο της περιουσίας μου θα έπρεπε να κάνουν ένα διάλειμμα για τον νέο διάολο, τον ψηφιακό. Το Smash με κοιτούσε κάθε μέρα από τη βιτρίνα, αλλά δεν πρόλαβα να το αγοράσω, είχα άλλες προτεραιότητες. Το αγόρασε, όμως, ο Γιάννης. Και μου το έγραψε. «Γαμάει, από την αρχή ως το τέλος».

Ήταν πραγματικά διαφορετική μπάντα για την εποχή όπου έσκασαν. Δεν έπαιρναν καν τον εαυτό τους στα σοβαρά, όπως μπορούσες να διαπιστώσεις ακούγοντας τον δίσκο με τις αστείες εισαγωγές τους. Αλλά είχαν φτιάξει ένα διαμαντάκι που περνούσε ξυστά από το πανκ, βουτούσε σε αχαρτογράφητα, ακόμα, νερά, που αργότερα θα γίνονταν ένας ωκεανός που σκυλόπνιξε μπάντες με μεγάλες δυνατότητες κι έφτιαξε όσες επέπλευσαν στο «Nu», στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Κανένας άλλος δίσκος τους δεν κατάφερε να με αναγκάσει να τον ακούσω δεύτερη φορά, καθώς δεν είχαν κάτι άλλο να πουν πέρα από αυτό που είπαν με το υπέροχο Smash, το Come Out And Play, το Gotta Get Away -ένα μοτίβο, μία διάσταση, όσο καλό κι αν το κάνουν θα είναι πάντα το ίδιο.

The Offspring - Smash (1994)

Time to Relax
Nitro (Youth Energy)
Bad Habit
Gotta Get Away
Genocide
Something to Believe In
Come Out and Play
Self Esteem
It'll Be a Long Time
Killboy Powerhead
What Happened to You?
So Alone
Not the One
Smash

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

31 The Number Of The Beast

365031

30 Riza

365030

29 Surfer Rosa

365029

28 Coma of Souls

365028

27 Lovedrive

365027

26 Να!

365026

25 ...And Justice for All

365025

24 Violator

365024

23 Spiritual Healing

365023

22 Ágætis byrjun

365022

21 Μουσικές Ταξιαρχίες

365021