Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

Now I know I'm being used
That's okay because I like the abuse
I know she's playing with me
That's okay 'cause I've got no self-esteem

«Άκου εδώ κάτι ωραίους πάνκηδες», είχα πει στην Άννα και κόλλησε κι αυτή. Από το πρώτο μας σπίτι, στην Πελοποννήσου, ευθεία για κέντρο συναντούσες ένα δισκάδικο στην Εγνατία, στο ύψος της Αγίας Σοφίας. Κολλούσα κάθε φορά, είχαμε αγοράσει cd-player και έπρεπε να φτιάξουμε δισκοθήκη, οι πεντακόσιες κασέτες που είχα κουβαλήσει ως σχεδόν το σύνολο της περιουσίας μου θα έπρεπε να κάνουν ένα διάλειμμα για τον νέο διάολο, τον ψηφιακό. Το Smash με κοιτούσε κάθε μέρα από τη βιτρίνα, αλλά δεν πρόλαβα να το αγοράσω, είχα άλλες προτεραιότητες. Το αγόρασε, όμως, ο Γιάννης. Και μου το έγραψε. «Γαμάει, από την αρχή ως το τέλος».

Ήταν πραγματικά διαφορετική μπάντα για την εποχή όπου έσκασαν. Δεν έπαιρναν καν τον εαυτό τους στα σοβαρά, όπως μπορούσες να διαπιστώσεις ακούγοντας τον δίσκο με τις αστείες εισαγωγές τους. Αλλά είχαν φτιάξει ένα διαμαντάκι που περνούσε ξυστά από το πανκ, βουτούσε σε αχαρτογράφητα, ακόμα, νερά, που αργότερα θα γίνονταν ένας ωκεανός που σκυλόπνιξε μπάντες με μεγάλες δυνατότητες κι έφτιαξε όσες επέπλευσαν στο «Nu», στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Κανένας άλλος δίσκος τους δεν κατάφερε να με αναγκάσει να τον ακούσω δεύτερη φορά, καθώς δεν είχαν κάτι άλλο να πουν πέρα από αυτό που είπαν με το υπέροχο Smash, το Come Out And Play, το Gotta Get Away -ένα μοτίβο, μία διάσταση, όσο καλό κι αν το κάνουν θα είναι πάντα το ίδιο.

The Offspring - Smash (1994)

Time to Relax
Nitro (Youth Energy)
Bad Habit
Gotta Get Away
Genocide
Something to Believe In
Come Out and Play
Self Esteem
It'll Be a Long Time
Killboy Powerhead
What Happened to You?
So Alone
Not the One
Smash

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB