Επανεκτίμηση

Επανεκτίμηση

Υπάρχουν δύο...

Λάσπη

Λάσπη

Τόσες δεκαετίες...

Τόνοι

Τόνοι

Από τη μία, έχουμε έναν...

Θαύμα

Θαύμα

Η φετινή...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

Βάρος

Βάρος

Η προσωπική μου...

Παππούς

Παππούς

Πέρασε η τετραετία...

Ήρεμα

Ήρεμα

Σαν σήμερα, στις 11...

Κυριακή

Κυριακή

Κερδίσαμε στην...

Χειρονομίες

Χειρονομίες

Κάπου υπάρχει μια...

Σημαντικό

Σημαντικό

Η ομάδα έπαιζε για...

Γιώργος

Γιώργος

Το είχα πάρει...

  • Επανεκτίμηση

    Επανεκτίμηση

    Monday, 24 February 2020 23:06
  • Λάσπη

    Λάσπη

    Friday, 07 February 2020 00:16
  • Τόνοι

    Τόνοι

    Monday, 03 February 2020 16:57
  • Θαύμα

    Θαύμα

    Monday, 03 February 2020 08:25
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Tuesday, 24 December 2019 13:12
  • Βάρος

    Βάρος

    Saturday, 14 December 2019 20:21
  • Παππούς

    Παππούς

    Thursday, 12 December 2019 21:39
  • Ήρεμα

    Ήρεμα

    Wednesday, 11 December 2019 13:58
  • Κυριακή

    Κυριακή

    Monday, 25 November 2019 00:33
  • Χειρονομίες

    Χειρονομίες

    Monday, 04 November 2019 15:02
  • Σημαντικό

    Σημαντικό

    Saturday, 02 November 2019 15:06
  • Γιώργος

    Γιώργος

    Friday, 01 November 2019 15:18

PAOK2019Άκου, ανθρωπάκι που με αποκαλείς «βούλγαρο». Πώς νιώθεις που η ομάδα των «βούλγαρων» είναι η καλύτερη ομάδα της Ελλάδας «σου», πώς κοιμήθηκες τη νύχτα με τη σκέψη πως οι «βούλγαροι» θα μείνουν στην ιστορία ως η καλύτερη ομάδα όλων των εποχών στο Ελληνικό «σου» Πρωτάθλημα;

Read more ...

isovites2019Παραμεγάλωσε η παρέα μας, οπότε ας ξανασυστηθώ. Λοιπόν, είμαι ο «Ισοβίτης», είμαι σαράντα τεσσάρων χρόνων, έχω μια γυναίκα, δύο κόρες, τρεις κουμπάρους, τέσσερις κολλητούς και πέντε χιλιάδες ευρώ χρέη.

Τη συγκεκριμένη παράγραφο την έχω επικαιροποιήσει καμιά δεκαριά φορές, δηλαδή όποτε βάζω αυτό το κείμενο για τους ειδαφωσκαιμπήκα της σελίδας, και κάθε φορά παραμένει ίδια εκτός από την ηλικία μου. Ξεκίνησε με «σαράντα», έγινε «σαράντα ενός», έφτασα τώρα λίγο πριν τα σαράντα τέσσερα και όλα τα υπόλοιπα δεν άλλαξαν, κάτι που είναι εξόχως θετικό: Είτε φτάσαμε να βγάζουμε ακριβώς όσα ξοδεύουμε, είτε μάθαμε να ξοδεύουμε ακριβώς όσα βγάζουμε -τα χρέη δεν αυξήθηκαν. Ναι, αυτό το κείμενο δεν βγαίνει, μεν, για πρώτη φορά, αλλά κάθε τόσο χρειάζεται ένα ρετουσάρισμα. Αλλάζουν οι καιροί, αλλάζουν οι αναγνώστες, αλλάζω κι εγώ.

Read more ...

tt4«Καρκίνο στα παιδιά των Παοκτσήδων» => Κανένα πρόβλημα

«Παοκτσήδες κωλότουρκοι» => Κανένα πρόβλημα

«Παοκτσήδες τουρκόσποροι, σκατοογλούδες» => Κανένα πρόβλημα

«Παοκτσήδες μετανάστες, πρόσφυγες, καλωσήρθατε στην πόλη μας» => Κανένα πρόβλημα

Τρεις καθυστερημένοι ρατσιστές στην κερκίδα του ΠΑΟΚ => «Οι Παοκτσήδες είναι ρατσιστές, χυδαία ρατσιστική επίθεση, καταγγελία»

Η συνολική συμπεριφορά μιας κοινωνικής ομάδας (η κερκίδα του Ηρακλή που βρίζει εν χορώ) προς μία άλλη κοινωνική ομάδα συνολικά με βάση ένα της χαρακτηριστικό (πως είναι Παοκτσήδες) δεν θεωρείται ως ρατσισμός. Η συμπεριφορά τριών ηλιθίων (ρατσιστών) που ανήκουν σε μια γενικότερη κοινωνική ομάδα (Παοκτσήδες) χαρακτηρίζει συνολικά την κοινωνική ομάδα ως ρατσιστές -δυνατότερος ορισμός του ρατσισμού δεν μπορεί να υπάρξει. Ένα το κρατούμενο.

Από τη δική μας πλευρά:

Καλείται η διοίκηση του Πανθεσσαλονίκειου Αθλητικού Ομίλου Κωνσταντινουπολιτών, σε Πετοσφαίριση και Ερασιτέχνη, να αποδείξει αν διαθέτει τα απαραίτητα αρχίδια και να πετάξει έξω διά παντός τους ξεφτιλισμένους που ντροπιάζουν όλους τους υπόλοιπους με τη συνήθη πρακτική της ρατσιστικής λεκτικής βίας. Είναι τρεις, είναι πέντε, είναι δέκα, δεν ξέρω πόσοι είναι, αλλά είναι εκεί, τους έχω αντιμετωπίσει προσωπικά, τους έχω βουλώσει κάθε τόσο που πετάγονται με τις κραυγές τους, κρυμμένοι πάντα στο πλήθος, τους ξέρω. Είναι ελάχιστοι, αλλά είναι εκεί. Αν δυσκολεύονται, τους βάζω ένα απόσπασμα που ίσως βοηθήσει, από έναν άνθρωπο που γνωρίζω πως συμπαθούν:

«Σας καλώ όλους να καταπολεμήσουμε αποτελεσματικά τις φασιστικές συμπεριφορές και τα σύμβολά τους, που έκαναν την εμφάνισή τους στα ελληνικά γήπεδα! Σας καλώ να καταπολεμήσουμε ενωμένοι τα φαινόμενα αθλητικής βίας που πληγώνουν την ελληνική κοινωνία!

Έφτασε η ώρα να πούμε όλοι μαζί το δικό μας ΟΧΙ σε εκείνους που προσπαθούν να αναβιώσουν στα ελληνικά γήπεδα τις συνθήκες διάλυσης της ανθρωπιάς και ευαισθησίας του ελληνικού λαού»!

fotΈτυχε να γεννηθώ λευκός σ' έναν κόσμο που διαφεντεύουν οι λευκοί. Έτυχε να γεννηθώ άντρας σ' έναν κόσμο που ελέγχουν οι άντρες. Έτυχε να γεννηθώ ετεροφυλόφιλος σ' έναν κόσμο που δαιμονοποιεί οτιδήποτε άλλο. Έτυχε να γεννηθώ αρτιμελής και υγιής. Έτυχε να γεννηθώ σ' έναν τόπο με επίσημα σύνορα, σε μια κοινωνία οργανωμένη που μου παρέχει τα βασικά για την επιβίωσή μου, σε μια πολιτεία που με μόρφωσε, που μου έδωσε ευκαιρίες να παρέμβω και να ονειρεύομαι. Έτυχε να γεννηθώ σε καιρό ειρήνης. Στατιστικά, αναλογιζόμενος την ιστορία του κόσμου, τη δημογραφική του σύνθεση και την οικονομική-γεωπολιτική συγκυρία, έπιασα το τζακπότ -δεν έχω να παλέψω για τίποτα, μου δόθηκαν όλα από την κοιλιά της μάνας μου.

Read more ...

pistolΌσο ζω μαθαίνω. Και χθες έμαθα κάτι καινούργιο, μετά από σαράντα τέσσερα χρόνια ζωής και τριάντα χρόνια στα γήπεδα -ποτέ δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει μια εκδρομή με τον ΠΑΟΚ. Στην είσοδο του πολυτελούς εστιατορίου της Ξάνθης, όπου καταφύγαμε για ελαφρύ γεύμα πριν το παιχνίδι, ο ταβερνιάρης μας ενημέρωσε πως «έχει τελειώσει το φαγητό, παιδιά» -τρίτη φορά την τελευταία διετία αυτό, μία στη Λιβαδειά, μία στο Βελεστίνο, η ίδια ιστορία και χθες το μεσημέρι. Τι εννοείς, ρε μάστορα, δεν έχεις άλλο φαΐ; «Τέλος τα κρέατα, άδειασε η κουζίνα». Εντάξει, σε πειράζει να κάτσουμε εδώ στο άδειο τραπεζάκι και να παραγγείλουμε ντελίβερι; Γέλασε. Εγώ δεν γελούσα. Μπήκε ένας από την παρέα και έδειξε συνωμοτικά έναν άλλο από την παρέα, «μαζί είμαστε». «Α, τότε ελάτε». Ο άλλος από την παρέα ήταν γνωστός. Για μας, είχε φαγητό. Μπήκαμε.

Read more ...

nikiΘλιβερό ρεκόρ, που αντανακλά την κατάσταση στον μπασκετικό ΠΑΟΚ την τελευταία εικοσαετία: Έπρεπε να περάσουν δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια και έντεκα διαφορετικές προπονητικές θητείες για να βρεθεί στον ΠΑΟΚ ένας κόουτς με θετικό πρόσημο πόντων. Από την πρώτη προπονητική περίοδο του Μπάνε Πρέλεβιτς και μετά, όλοι όσοι ανέλαβαν τον πάγκο του ΠΑΟΚ είχαν αρνητική διαφορά πόντων:

Read more ...

peiramaΣε ποιο Πρωτάθλημα θέλεις να παίζεις; Στην Basket League; Στη Euroleague; Στην Adriatic League; Στην Japan Basketball League; Εκεί να παίξεις. Είσαι σπουδαία ομάδα, έτη φωτός μπροστά από τους εν Ελλάδι ανταγωνιστές σου, με τεράστιο μπάτζετ και θέλεις να αγωνίζεσαι με τους κορυφαίους της Ευρώπης; Να πας στους κορυφαίους της Ευρώπης. Προτιμάς τις μπίζνες στα Βαλκάνια; Να πας στα Βαλκάνια. Ή εδώ, με τους ψιλικατζήδες, ή εκεί, με τους αρχόντους.

Read more ...

oasth 1Πατέρας με δύο κοριτσάκια, εννιά και έξι χρόνων, μία τζαμποσακούλα και δύο χαρταετούς στο 3Κ. Η εννιάχρονη κατεβαίνει πρώτη, πατάει στο πεζοδρόμιο. Πριν κατεβεί ο πατέρας με τη μικρή, κλείνει η πόρτα. Οι χαρταετοί μαγκώνουν στα λάστιχα, κρέμονται οι ουρές τους απ' έξω.

Read more ...

antipathitikoiΞεπεράστηκαν, πλέον, όλα τα αφηγήματα των αντιπάλων οπαδών και οπαδογράφων που συνοδεύουν την αήττητη πορεία του ΠΑΟΚ από την αρχή της χρονιάς. «Μας το δίνει ο ΣΥΡΙΖΑ»; Σε κάθε ματς παθαίνουμε εγκεφαλικά από τις σφυρίχτρες. «Δεν έχουμε βαριά φανέλα»; Διπλά σε Καραϊσκάκη, ΟΑΚΑ, Χαριλάου, άνετες σκούπες στους τρεις του ΠΟΚ στην Τούμπα. «Στα μικρά ματς κρίνεται ο τίτλος»; Δεκατέσσερις νίκες στα δεκατέσσερα ματς με τις ομάδες εκτός πρώτης πεντάδας. «Χωρίς Πρίγιοβιτς θα καταρρεύσουμε»; 7-2-0 με δεκατρείς διαφορετικούς σκόρερς μετά τη φυγή του Σέρβου, δέκα εκατομμύρια στο ταμείο, τα μισά καβάτζα για το καλοκαίρι και η ομάδα παίζει καλύτερα. «Απομένει δύσκολο πρόγραμμα»; Τρία ματς στην Τούμπα, τρία σε Αγρίνιο, Ξάνθη, Λάρισα και μία φιέστα με τα Γιάννινα. «Θα τα σπάσουμε κάπου και θα φάμε αφαίρεση βαθμών»; Υποδειγματική και υπομονετική Τούμπα σε οποιαδήποτε συνθήκη αντιμετώπισε, μόνιμη παρουσία στα εκτός έδρας χωρίς να συμβεί το παραμικρό. «Ναι, αλλά δεν παίζει την καλύτερη μπάλα». Ε, για τα προβλήματα όρασης πρέπει να επισκεφθείς ειδικό.

Read more ...

eviva19Θεωρώ ως απαραίτητη μία παρέμβαση, επειδή ο κόσμος είναι κακός και ζηλιάρης και μπορείς να χάσεις την υπόληψή σου με το παραμικρό τη σήμερον ημέρα. Χθες, Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2019, βρέθηκα σε κοινή θέα σε καφετέρια της γειτονιάς μου να απολαμβάνω το κλασικό μου φραπέ σκέτο με πολύ πάγο ρουφώντας τον με καλαμάκι χρώματος κίτρινου. Ούτε «κιτρινωπού», ούτε «ανοιχτού πορτοκαλιού», ούτε «σκούρης ώχρας» ή οτιδήποτε παρόμοιο λέμε για να γλιτώσουμε την ξεφτίλα: Το καλαμάκι ήταν κίτρινο. Το δηλώνω δημοσίως, πριν μεταφερθεί από καλοθελητές και προπαγανδιστές φίλους και «φίλους».

Read more ...

epeteiosΤο «Μια Εποχή Στο Τσιμέντο» έκλεισε έναν χρόνο στα βιβλιοπωλεία. Προσπαθώ από προχθές, που ήταν η «επέτειος», να μετατρέψω τις σκέψεις μου σε χαρτί, αλλά μου είναι αδύνατο. Τυχεροί και άτυχοι όσοι βρίσκονται γύρω μου, που γνωρίζουν τις απόψεις μου, βλέπουν τις αλλαγές μου και επηρεάζονται από τις συναισθηματικές μου ταλαντώσεις. Για τους υπόλοιπους, ζητώ πίστωση χρόνου.

Read more ...

policeacademyΠοτέ δεν είσαι έτοιμος για κάτι τέτοιο. Περιμένεις χιλιάδες απορίες, ασταμάτητες ερωτήσεις για το καθετί, όλη μέρα αλλά και τη νύχτα, εκεί που κοιμάσαι, έρχεται η μία και σου ψιθυρίζει στ’ αυτί «μπαμπά, πώς πήγαινε εκείνο το τραγούδι που έλεγε ο Μανόλο στη Μαρία στην ταινία που είδαμε χθες», ξυπνάς και είναι η άλλη στημένη σαν θρίλερ και σε κοιτάει δίπλα σου ακίνητη, «μπαμπά, τι ώρα είναι τώρα στην Αμερική», την αποχαιρετάς στο σχολείο και σου στέλνει φιλάκια και φωνάζει «τι φαγητό είπες πως έχω» και της φωνάζεις κι εσύ «φασολάδα» και ξαναφωνάζει ρωτώντας «φασολάδα» και λες «ναι, φασολάδα», τρέχει κοντά σου και με γουρλωμένα μάτια απαιτεί ξεκάθαρες απαντήσεις, «όχι φασολάκια, φασολάδα, έτσι»; Αλλά το αποψινό μας έπιασε πρωτοφανώς απροετοίμαστους.

Read more ...

astadialaΝαι, ρε Παοκάρα, ναι, σκίσε την ΑΕΚ, σκίσε τη χάρτινη πρωταθλήτρια, βάλ’ τους στα δίχτυα, ναι, πάρε εκδίκηση, δείξε ποια είναι η καλύτερη ομάδα, ναι, ναι, Πρίγιοοο, Πρίγιοοο, ναιιι, ναιιι, έτσιιι, άιντε Παοκάρααα, ναιιι, καύλααα, καύλααα, έλα, ρε Παοκάρα, πάρε το τρίποντο κι εγώ δεν θα σου ζητήσω τίποτε άλλο φέτος, αυτούς να σκίσεις, αυτούς, που μας έκλεψαν πέρσι, έτσι, ναιιι, δύοοο, Πρίγιοοο, Πρίγιοοο, ναιιι, πωωω, ρε πούστη μου, τι ζούμε, ρεεε, πωωω τι βλέπουμεεε, το ‘ληξεεε, το ληξεεε, ναιιι!

Read more ...

g79Αυτός είναι ο Φώτης. Δεν τον ξέρεις, είναι από το χωριό. Είναι ένα μέσο Παοκτσάκι στην τρίτη δεκαετία της ζωής του, δηλαδή μεγαλωμένος τον 21ο αιώνα. Δεν γνώρισε την ομαδάρα του Μπάνε, του Κόρφα, του Μπάρλοου, του Κλιφ, του Τσέκου, ούτε καν του Ράφιν, του Φάντεμπεργκ ή του Πέτζα -έφαγε με το κουτάλι τον Σούλη στον πάγκο, τις ομάδες-πατέντες των τελευταίων χρόνων και τώρα τον Παπαθεοδώρου. Παρ’ όλα αυτά, δηλώνει «μπασκετικός» και ποιος είμαι εγώ να σχολιάσω την ψυχασθένεια του καθένα. Ξέρει τα πάντα για την καλαθόσφαιρα, αρθρογραφεί (ή βάζει ψεύτικα λινκ για δήθεν άρθρα του, ένα από τα δύο), μπορεί να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση για το ελληνικό, το ευρωπαϊκό και το αμερικανικό μπάσκετ (ίσως και περισσότερα, αν υπάρχουν). Καμιά φορά, όταν έχουμε απορία για κάτι μπασκετικό, τον ρωτάμε. Δεν μας ενδιαφέρει η απάντηση, αλλά για να νιώθει χρήσιμος, πως όλα αυτά που ξέρει έχουν κάποια αξία.

Read more ...

googleplayΤους παρατηρούσα εδώ και καιρό. Στο λεωφορείο, στη δουλειά, στο θέατρο, στη στάση, στην ουρά αναμονής. Στο γήπεδο, τα τελευταία χρόνια. Σκυμμένοι στο κινητό, απομονωμένοι από τον κόσμο, να κουνούν μανιασμένα τους αντίχειρες επί ώρα και, ξαφνικά, σαν να ήταν όλοι τους προγραμματισμένοι, να κάνουν την ίδια κίνηση, να πετάγονται πίσω και με μια γκριμάτσα απογοήτευσης, άλλοτε έκπληξης ή και αγωνίας, να κατεβάζουν τους ώμους και να κοιτούν στο κενό. Άφηναν το κινητό στα πόδια ή την τσέπη και παρέμεναν απαθείς για λίγο, τσεκάροντας κάθε τόσο κάτι στην οθόνη.

Read more ...

sxedioΟ μπαμπάς μόλις είχε επιστρέψει από το ταξίδι στη Θεσσαλονίκη. Μεγάλη η κούραση, σχεδόν σκότωμα το ταξίδι, νυχτερινό τρένο ξημερώματα Σαββάτου, νυχτερινό τρένο ξημερώματα Δευτέρας και ενδιάμεσα δύο αγώνες του ΠΑΟΚ, του μοναδικού προορισμού που δεν κουραζόταν ποτέ να κυνηγάει. Είχε πανηγυρίσει τη νίκη επί του Ρεθύμνου στο μπάσκετ, αν και Ρεθεμνιώτης, είχε ξεροψηθεί στην Τούμπα για την έκτη νίκη θαυμάζοντας τον πρωτοπόρο ΠΑΟΚ που μια ζωή είχε μάθει να τον βλέπει στα χαμηλά, είχε γυρίσει με την κλασική του βαλίτσα με τις δυο αλλαξιές, τα πέντε βιβλία και το λάπτοπ τη μισή Ελλάδα σε σαράντα οκτώ ώρες -είχε ξεχάσει το κασκόλ του, αλλά δεν το είχε προσέξει μέχρι που διάβασε αυτό το κείμενο. Πήγε τη Δευτέρα στη δουλειά αγχομαχώντας, νυσταγμένος και πονεμένος από την ταλαιπωρία, αλλά δεν ήθελε να κοιμηθεί. Τον περίμεναν τα παιδιά.

Read more ...

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB