Επανεκτίμηση

Επανεκτίμηση

Υπάρχουν δύο...

Λάσπη

Λάσπη

Τόσες δεκαετίες...

Τόνοι

Τόνοι

Από τη μία, έχουμε έναν...

Θαύμα

Θαύμα

Η φετινή...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

Βάρος

Βάρος

Η προσωπική μου...

Παππούς

Παππούς

Πέρασε η τετραετία...

Ήρεμα

Ήρεμα

Σαν σήμερα, στις 11...

Κυριακή

Κυριακή

Κερδίσαμε στην...

Χειρονομίες

Χειρονομίες

Κάπου υπάρχει μια...

Σημαντικό

Σημαντικό

Η ομάδα έπαιζε για...

Γιώργος

Γιώργος

Το είχα πάρει...

  • Επανεκτίμηση

    Επανεκτίμηση

    Monday, 24 February 2020 23:06
  • Λάσπη

    Λάσπη

    Friday, 07 February 2020 00:16
  • Τόνοι

    Τόνοι

    Monday, 03 February 2020 16:57
  • Θαύμα

    Θαύμα

    Monday, 03 February 2020 08:25
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Tuesday, 24 December 2019 13:12
  • Βάρος

    Βάρος

    Saturday, 14 December 2019 20:21
  • Παππούς

    Παππούς

    Thursday, 12 December 2019 21:39
  • Ήρεμα

    Ήρεμα

    Wednesday, 11 December 2019 13:58
  • Κυριακή

    Κυριακή

    Monday, 25 November 2019 00:33
  • Χειρονομίες

    Χειρονομίες

    Monday, 04 November 2019 15:02
  • Σημαντικό

    Σημαντικό

    Saturday, 02 November 2019 15:06
  • Γιώργος

    Γιώργος

    Friday, 01 November 2019 15:18

Έχω τη γυναίκα μου, τα παιδιά μου, τους γονείς μου, τους φίλους μου. Έχω σπίτι να μένω, φαγητό στο τραπέζι, ρούχα να ντυθώ, βιβλία να διαβάζω, μουσική να ακούω. Έχω μια δουλειά. Έχω θέρμανση τον χειμώνα. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι που μου έλειψε στη διαδρομή.

Για ένα πράγμα παλεύω από μικρός, το μοναδικό που δεν μου δόθηκε εκ γενετής. Δεν θέλω να είμαι αχάριστος, ευχαριστώ τη μοίρα για όσα μου έχει δώσει απλόχερα και κάθε πρωί που ξυπνάω νιώθω ευλογημένος. Αλλά όσα και να έχεις, πάντα σου λείπει κάτι. Ένα κενό. Μια απουσία. Μια τρύπα στην καρδιά. Ένα Πρωτάθλημα με τον ΠΑΟΚ. Ένα Πρωτάθλημα με τον ΠΑΟΚ στην μπάλα να σηκώσω, που από το 1987 που ασπάστηκα τα ασπρόμαυρα ως ισόβια καταδίκη μια ζωή το Πρωτάθλημα παίρνουμε πριν αρχίσει και μέχρι να βάλουμε κοντομάνικα όλο μας ξεγλιστράει.

Φοράω κοντομάνικα σήμερα και πάω να συναντήσω την ολοκλήρωσή μου ως άνθρωπος. Άντε να τα βάλω και την επόμενη αγωνιστική, αν στραβώσει στο Αγρίνιο -επτά ώρες, επτά μέρες, δεν έχει σημασία εδώ που φτάσαμε.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB